วันนี้ไปกินราเมงร้านประจำ เพราะเป็นราเมงที่ไปกินซ้ำบ่อยที่สุด
รสชาติ คุณภาพเกรดA ร้านดูธรรมดาและหาไม่ยาก
แต่ต้องใช้ความเจาะจงและตั้งใจไปกิน เพราะไม่อยู่ในย่านฮิต และทางผ่านเลยแม้แต่น้อย
เจ้านี้เป็นราเมงสูตรจากฮอกไกโด เส้น หมู เนย ฯลฯ สั่งตรง
วันนี้ลอง คาโอริ มิโซะ ราเมง ท้อปปิ้งเป็นข้าวโพดกะเนย
กินแล้วรู้สึกอิ่มแบบเมาๆ ไม่รู้คิดไปเองป่าว
เลยสงสัยอยู่ว่า ชื่อคาโอริที่แปลว่าซุปหอมๆ หน่ะ แฝงสารเสพติดอยู่ด้วยป่าว
ที่ว่ามึนๆ มีเหตุการ์ณยืนยันว่ามึนจิง
เพราะหลังจากอิ่มก็ไปเอาเอกสารที่การท่องเที่ยวญี่ปุ่น
พนักงานตรงปรี่มาพูดภาษาอังกฤษด้วย ซึ่งปกติจะหันโต้ตอบกลับทันที
แต่วันนี้ดันซ่าพูดภาษาญี่ปุ่น แต่ใช้แกรมม่าแบบภาษาอังกฤษซะงั้น
สรุปไม่รู้เรื่อง เค้าก็เลยโกยๆข้อมูลใส่ถุงแล้วยื่นให้
คงคิดในใจว่าไปประมวลผลก่อนนะหนูว่าจะพูดภาษาอะไร
ออกมาเข้าห้องน้ำ
ปุ่มที่อยู่ตำแหน่งคุ้นเคยในการกดชักโครก ดันกลายเป็นปุ่มalarm
เอ้าว เวร สัญญาณดังทั้งชั้น หันซ้ายขวามีเราคนเดียวในนั้น
ไปไหนไม่รอด… กลับไปดูที่ปุ่มอีกที เออ มันก็มีภาษาอังกฤษบอกนี่หว่า
จะอ้างว่าอ่านคันจิไม่ออกก็ไม่ได้ละหล่ะ
ทันทีมีรปภ รวมทั้งพนักงานฝ่ายระบบ เข้าชาร์ทที่ห้องน้ำหญิงทันที
ทุกคนสำรวจหน้าตาเราแล้ว คงไม่น่าจะฆ่าใครมา
เลยถามว่าเป็นไรไม๊ เราบอก แค่กดผิด ขอโทษนะจ้า
ทุกคนทำหน้าให้อภัย แต่ในใจไม่รู้…
